28,10,0,50,1
600,600,60,1,3000,5000,25,800
90,150,1,50,12,30,50,1,70,12,1,50,1,1,1,5000
Powered By Creative Image Slider
Oogsttijd in Riksingen
View Image
St.Annakapel Vrijhern
View Image
Petanque Club De Klik
View Image
Kerkhof Riksingen
View Image
St.Geertruikerk Riksingen
View Image

Bouwgeschiedenis van de kerk

De parochiekerk Sint-Gertrudis te Riksingen kende haar oorsprong in een kapel gewijd in 1070.
Van dit gebouw is enkel nog de wijdingssteen bewaard. Deze steen is te bezichtigen in het huidige portaal en draagt als jaartal 29 maart 1036. De steen werd teruggevonden in de voet van het oude altaar tijdens de bouw van de kerk in de 19de eeuw.
Met het afbraakmateriaal van de oude kapel werd in de 12de eeuw een klein gebedsgebouw met toren gebouwd. Deze westtoren bleef bewaard en het onderste gedeelte uit silexbrokken dateert uit de Romaanse periode.

Eind de 13de - begin 14de eeuw werd de toren verhoogd. Het gebedshuis werd te klein en te vochtig en in 1856 werd er een nieuwe Neoclassicistische - zaalkerk gebouwd naast de behouden toren.
Daar men echter de oude kerk wou bewaren tijdens de werken, werd de kerk aan de oostzijde van de toren gebouwd.
De nieuwe kerk werd als het ware naar het oosten gedraaid zodat de toren ook heel wat wijzigingen diende te ondergaan.
De oorsponkelijke toegang en de toegang tot het schip werden geïntegreerd in het nieuwe portaal.
Aan de westzijde werd een nieuw toegangsportaal gebouwd en er kwam een plint in blauwe hardsteen.
Aan de oostzijde maakte men een opening naar het schip toe. Aan de noordzijde - waar de voormalige toegang van de oude kerk was - van de toren plaatste men een traptoren naar het doksaal van de nieuwe kerk toe en aan de zuidzijde - waar de voormalige toegang was van het gebedshuis - van de toren kwam in 1879 een bergplaats.
In 1856 werd de toren verhoogd in mergelsteen en voorzien van spitsboogvormige galmgaten. Boven het portaal bevindt zich een vierkant venstertje in een mergelomlijsting (13de eeuw) en op de Zuid- en de Westzijde van de toren zijn er mergelstenen spitsboogvormige bifora.
Aan de Noordzijde is er een eenvoudig , getoogd, mergelstenen galmgat. De kroonlijst bestaat uit geprofileerde mergelstenen. Het portaal dateert uit 1856 en werd opgetrokken in kalksteenin Neoclassicistische stijl. De toren kreeg een tentdak in leien.

De nieuwe kerk werd opgetrokken volgens de plannen van de Brusselse achitect Dumont o.l.v. de provinciaal architect Herman Jaminé. Het was een éénbeukige zaalkerk met 14 zuilen in koor en kerk waarop het rondbooggewelf rustte.

De lichte helling waarop de kerk gelegen is, was zowel voor de oude kapel als voor de nieuwe kerk een nadeel. In heel wat documenten is er sprake van vocht-en waterschade en werd de kerkfabriek meermaals gedwongen om herstellingen uit te voeren. Al in 1872 was er sprake van herstellingswerken aan de kerk.
In 1875 werden er ijzers geplaatst "in afwachting van een volledige restauratie van de kerk" nadat de provinciaal architect Jaminé zich had vergewist van de beroerde situatie van het gebedshuis, vooral van de onderstutte plafond en van de zuiderlijke, doorweekte muur. Verder vertoonde beide muren van het schip scheuren, in die mate dat het koor los leek te komen van het schip.
Bij de herstelling van het plafond werden er kruisribgewelven geplaatst om zo de kerk te verhogen en beter te ventileren.
In 1878 werd de toren gerestaureerd en verhoogd in zandsteen van Euville. Verder werden er consolidatiewerken uitgevoerd. , werd het schrijnwerk van de toren hersteld en kwam er een nieuw spitsdag en een vensteromlijsting in witte steen.
In 1880 werden het schip en het koor gerestaureerd. Twee jaar later wordt het dak van de toren hersteld op aandringen van de Commissie van Monumenten.

in 1892 werd de kerk volledig gerestaureerd door de Tongerse architect Mathieu Christiaens. Er werden onder het doksaal een muur uitgehouwen als toegang tot de bergruimte.

In 1906 werden de klokken in de toren hersteld en in 1908 werd de klokkenstoel vervangen en werden de klokken gekeerd zodat de klepel op een andere plaats kan slagen. In 1922 werden er herstellingen aan het dak van de toren en de dakgoten van de kerk uitgevoerd. Twee jaar later werd er een nieuwe kroonlijst geplaatst en in 1925 werd er elektrische verlichting geplaatst.

In 1938 werd het voegwerk van de toren en de kerk vernieuwd en werden de kroonlijsten vervangen. Een jaar later werd de oude klok uit de toren verwijderd door de Duitse bezetters. Deze klok zou gedateerd zijn in 1680. Ze had volgende tekst op haar buik staan: " Lamberte, Jesus, Maria, Joseph. Joannes Cillen, pastor in Rixingen nous a fay à Liège, 1680". Pas in 1963 zou er een nieuwe klok komen die bekostigd werd door het Fonds voor oorlogsschade.

In 1949 werd er o.l.v. architect P.Ulrix een nieuw koor en één sacristie gebouwd. De muren van het oude schip, het koor en de sacristie waren in bouwvallige staat. Ulrix liet stalen ramen maken voor het glaswerk, nieuwe kroonlijsten voor de hele kerk en de muren en het plafond worden opnieuw gepleisterd.
Deze werken werden aangevat op initiatief van de kerkfabriek; zonder te wachten op een vergunning van overheidswege, wegens de hoogdringendheid.
De toren kreeg nieuw schrijnwerk en nieuwe leien en de toegangstreden werden in beton gegoten.

Op 15 maart 1951 werden de toren en wijdingssteen bij Koninklijk Besluit beschermd.

In 1960 plande men een grondige renovatie naar plannen van architect Engels: het koor en de twee sacristieën werden vervangen door een transept, een nieuw koor en twee nieuwe sacristieën.
De huidige kerk is niet geheel volgens de opgemaakte plannen gebouwd: zo voorzag men maar één , zuidelijke, sacristie en zou naast het zuidelijk transept nog een apart lokaal komen voor het doopvont.
De noordelijke traptoren werd verwijderd en de toegang gedicht met de vrijgekomen natuursteen. De rest van het afbraakmateriaal werd gebruikt als border naar het kerkhof toe.
Bij deze afbraakwerken werden zowel de kerk, de toren als het orgel beschadigd. In 1961 viel, tijdens deze herstellingswerken aan de kerk, het plafond van de kerk naar beneden. In 1966 werd pas de toren hersteld.
Op de plannen was ook sprake van de verwijdering van het zuidelijke gedeelte aan de toren (de bergplaats), doch dit is nooit gebeurd.

in 1972 werd pas de zuidelijke sacristie gebouwd door architect Engels. Deze sacristie was voorzien op de plannen maar er werd eerst een kleinere sacristie aan de noordelijke kant gebouwd.
De noordelijke sacristie diende als dienstruimte voor de bewaring van liturgische voorwerpen en gewaden. Aan de zuidelijke kant werd er een tijdelijke sacristie geplaatst die dienst deed als bergruimte.
In 1964 is er al sprake van het vervangen van deze voorlopige constructie door een definitieve constructie. Bij de bouw van de tweede sacristie wijkt men echter af van de oorspronkelijke plannen.
Zo komt de nieuwe sacristie niet in het verlengde van de eerste sacristie maar wordt ze meer naar het transept toe geplaatst.
De oorspronkelijke toegang naar de tweede sacristie is nog te zien achter de biechtstoel in het koor.
De nieuwe sacristie is groter en bevat een keukenen een sanitaire ruimte.

 
Copyright © 2019 Riksingen. All Right Reserved.
Powered By Joomla Perfect